Header Ad

Έργα και ημέρες του Carl Gustav Jung: «Η βιογραφία»

Σωτήρης Μπαρσάκης Δεκ 08, 2012

 

Ο Carl Gustav Jung γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1875 στο Κέσβιλ της Ελβετίας, μέσα σε μια αρχοντική θα μπορούσαμε να πούμε οικογένεια για τα τότε χρόνια. Ο πατέρας του Carl (Γίοχαν Πολ’Αχιλς Γιουνγκ) ήταν εφημέριος προτεστάντης και διδάκτορας της φιλοσοφίας, πράγμα που ανάγκαζε την οικογένεια του να μετακομίζει πολύ συχνά, τουλάχιστον μέχρι το 1879.
Κατά την εποχή ανάπτυξης του Καρλ, σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι παππούδες του για την μετέπειτα ζωή του. Τον πρώτο από την μεριά του πατέρα του δεν είχε προλάβει να τον γνωρίσει από κοντά, ωστόσο πήρε το όνομα του το οποίο και ακουγόταν συχνά στους κύκλους των ανθρώπων.

Ήταν Ιατρός, Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Βασιλείας και Επικεφαλής της τότε μασονικής Ελβετικής στοάς. Ο άλλος του παππούς, από την μεριά της μητέρας του ονομαζόταν Σάμιουελ Πρίσβεκ και ήταν και εκείνος ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στην κοινωνία. Ήταν Ιερέας στην ενορία του Λέοναρντ και ηγούμενος του προτεσταντικού κλήρου. Ήταν δύο προσωπικότητες σημαντικές με άξια τάλαντα για να κληρονομήσει αλλά και παραδείγματα προς μίμηση για τον Καρλ.

Η κληρονομία του όμως δεν σταμάτησε εκεί, εκτός από τα υλικά κομμάτια στη ζωή του υπήρχαν και τα πνευματικά, γεγονός που τον ολοκλήρωνε στην πορεία που θα χάραζε και στην ιστορία που θα άφηνε από πίσω του. Λέγεται πως η γιαγιά του από την μεριά της μητέρας του κατείχε μια ισχυρή ικανότητα διαίσθησης που στην πορεία την κληρονόμησε και ο εγγονός της. Έτσι λοιπόν, συγκεκριμένα αναφέρεται πως η γιαγιά του Γκουστάβ δεν υπήρξε μόνο ως ένα απλό οικογενειακό πρόσωπο στην ζωή του, αλλά και ως διδασκάλισσα του τουλάχιστον για τα παιδικά του χρόνια.

Γιούνκγ,τα χρόνια της Εφηβείας

Κατά την εποχή της εφηβείας του στα 20 περίπου χρόνια του άρχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο.  Λόγο τον χαρισμάτων του και της διάνοιας του, ήτανε ένας πόλος έλξης για τις αδελφότητες. Αν και ήταν άτομο κάπως αντικοινωνικό σύμφωνα με τις πηγές μας, παρόλα αυτά εντάχτηκε σε μία από τις αδελφότητες επονομαζόμενη ως “Ζοφίνγκια”. Σε αυτή την αδελφότητα έδωσε και τις πρώτες του διαλέξεις τόσο για ψυχολογικά θέματα όσο και για θεολογικά.
Εκείνη την περίοδο όμως δεν αναπτυσσόταν μόνο η επαφή με τον κόσμο και την κοινωνική του αποκατάσταση άλλα και η πνευματικότητα του. Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια (1895-1899) και έπειτα από συμβουλή ενός καθηγητή με το όνονμα Όιγκεν Μπλέλερ έκανε πειράματα πνευματισμού μαζί με την ξαδέλφη του, Έλεν Πράσβεκ κάτι το οποίο δεν ήταν ασυνήθιστο για την εποχή που ζούσε. Φυσικά δεν σταμάτησε εκεί. Εκείνη την εποχή και στο τέλος των πειραμάτων του ένωσε για πρώτη φορά την ψυχολογία με το απόκρυφο στην διδακτορική του διατριβή (1902), καθώς πήρε όλες τις σημειώσεις από τα πνευματιστικά πειράματα, τις ένωσε, τις ανέλυσε και τους έδωσε τον τίτλο “Ψυχολογία και Παθολογία των Αποκαλούμενων Απόκρυφων Φαινομένων”.
Δύο χρόνια πριν (1900), είχε ήδη πάρει την απόφαση του για να γίνει ψυχίατρος. Ξεκίνησε ως βοηθός ανατομικής ιατρικής, με την βοήθεια και την εποπτεία του ίδιου του καθηγητή ( Όιγκεν Μπλέλερ) όπου ήταν καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης καθώς και διευθυντής του Νοσοκομείου Ψυχικών Νοσημάτων. Παίρνοντας λοιπόν την απόφαση για το τι θα ακολουθήσει στη ζωή του έκανε και άλλο ένα πολύ τολμηρό βήμα. Κλείστηκε οικειοθελώς για μισό χρόνο περίπου μέσα στο άσυλο ψυχασθενών προκειμένου να συνηθίσει την ατμόσφαιρα του περιβάλλοντος. Μάλιστα, τον απορρόφησε τόσο η δουλεία του που άρχισε να μελετάει τις ψυχωτικές κινήσεις και την περίεργη διάλεκτο που χρησιμοποιούσαν οι ασθενείς.

Φρόυντ και Γιούνκγ, η Συνάντηση

Το 1909 περίπου ήρθε σε επαφή με τον Σιγκμουντ Φρόυντ, μία προσωπικότητα την οποία θαύμαζε και αγαπούσε. Απέκτησαν μία πολύ καλή σχέση και ο θαυμασμός του Καρλ για τον Φρόυντ μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο. Αυτό όμως που τον σαγήνευε πιο πολύ απ’όλα ήταν το έργο του Φρόυντ στην Ερμηνεία των Ονείρων το οποίο θεωρούσε πως ήταν η πιο μεγάλη και πληρέστερη προσπάθεια για να καταγραφεί το ασυνείδητο μέρος της ψυχής.
Η φιλία τους όμως δεν κράτησε πολύ, παρόλο που τον θαύμαζε και ήταν ως κάποιο βαθμό πυγή έμπνευσης για αυτόν, υπήρχαν και πολλές ρήξης ανάμεσα τους όσον αναφορά τα θέματα της σεξουαλικότητας, της θρησκείας και σε κάποιες ερμηνείες ονείρων. Το τελειωτικό χτύπημα έγινε το 1913, όπου δημοσιεύτηκε το έργο του Γιούνκ με τίτλο “Μεταμορφώσεις και Σύμβολα της Λίμπιντο”, αυτό ήταν η αφορμή για το τέλος της σχέσης των δύο μεγάλων αυτών ψυχολόγων. Παρόλα αυτά όμως ο Γιουνγκ δεν θέλησε ποτέ να διακόψει ολοκληρωτικά και τετελεσμένα την μεταξύ τους σχέση και για αυτόν τον λόγο πολλές επιστολές είναι γεμάτες από αναφορές από τα έργα του διδασκάλου του. Δεν είναι πάντως υπερβολή να λέγαμε ότι το δίδυμο Γιούνγκ – Φρόυντ προσομοιάζει στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη με τον ρόλο του Πλάτωνα να παίζει ο Γιούνκγ ο οποίος ειλικρινά αναμόρφωσε ουσιαστικά την θεωρία των αρχετύπων δίνοντας της άλλη προοπτική και επικαιροποιώντας την βάζοντας την να πλέει στα σύγχρονα πια πλαίσια.

Μετά από έναν ακριβώς χρόνο παραιτήθηκε από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα και η καριέρα του στον ακαδημαϊκό τομέα έλαβε τέλος. Ο λόγος που συνέβη αυτό ήταν γιατί την ίδια ακριβώς χρονιά στάλθηκε να υπηρετήσει στον στρατό ως λοχαγός λόγου της εμπόλεμης περιόδου που υπήρχε τότε στην Ελβετία. Η στρατιωτική του θητεία όμως συνεχίστηκε, συγκεκριμένα από το 1916-1918 εκπαίδευε τα Ελβετικά στρατεύματα.

Το Κόκκινο Βιβλίο

Μετά από τη θητεία του αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην τέχνη του και προτού εξασκήσει και πάλι το ταλέντο του κλείστηκε στον εαυτό του σε μια εξάχρονη ατομική εκπαίδευση. Αυτό το έκανε γιατί μετά την ρήξη που είχε με τον Φρόυντ σύμφωνα με τις πηγές μας ήθελε να κατανοήσει βαθύτερα τον κόσμο του ασυνείδητου και των φαντασιώσεων ούτως ώστε να δημιουργήσει νέες βάσης με πιο ισχυρά θεμέλια. Μέτα ένα ικανό διάστημα εμπειρίας και εκπαίδευσης όλες του οι παρατηρήσεις και οι σημειώσεις μεταφέρθηκαν σε ένα βιβλίο, ήταν η εποχή οπού έκανε την εμφάνισή του το γνωστό “Κόκκινο Βιβλίο”, αναφέρετε πως ακόμα και οι εικόνες όπου εμπεριέχει δεν αντικατοπτρίζουν το ταλέντο του Γιούνκ στη ζωγραφική αλλά όλα τα εσωτερικά και μη βιώματα.
Θέλοντας να αναλύσει τον όρο “Ασυνείδητο” επικεντρώθηκε στον εσώτερο εαυτό του ανθρώπου. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γιουνγκ ότι έχουμε γνωρίσει και έπειτα έχει ξεχαστεί, όλες οι αισθήσεις, όσα νιώθουμε, όσα σκεπτόμαστε κτλ. Ανήκουν στο περιεχόμενο του ασυνείδητου νου. Έτσι όλο αυτό το συνονθύλευμα το ονόμασε “Ατομικό ασυνείδητο”. Πέρα όμως τον προσωπικών εμπειριών και βιωμάτων υπάρχουν και κάποιες ιδιότητες και αρχέτυπα που είναι κοινά στους ανθρώπους όπου κληρονομούνται από κάτι “απόκοσμο” και μακρινό, αυτό το χάρισμα το αναγνώρισε και ο Γιουνγκ και το ονόμασε “Συλλογικό Ασυνείδητο”.

Το 1928 περίπου ο καθηγητής της ψυχολογίας και του ασυνείδητου έκανε την πρώτη του επαφή με την Αλχημεία. Ξεκίνησε σχολιάζοντας ένα αρχαίο κινέζικο κείμενο το “Το Μυστικό του Χρυσού Λουλουδιού”. Έπειτα προμηθεύτηκε 20 δοκίμια στα λατινικά από το έργο “Artis Auriferae” και εκεί η λατρεία του για την Αλχημεία μεγάλωσε σε εκπληκτικούς βαθμούς. Άρχισε να αναλύσει και να αποσυμβολίζει σύμβολα μετά μανίας, όμως αυτό που τον έκανε να δει τα πράγματα πραγματικά σοβαρά δεν ήταν τα βιβλία, αλλά οι ασθενείς του. Παρατήρησε πως σε πολλές ψυχωτικές κινήσεις αλλά ακόμα περισσότερο σε ψυχωτικά όνειρα οι ασθενείς του έβλεπαν πολλά αλχημικά σύμβολα και έννοιες. Τότε η βιβλιοθήκη του πραγματικά γέμισε με αλχημικά βιβλία και γραφές. Μίλησε για τα στάδια και για την εκκολαπτόμενη μορφή του ανθρώπου μέσω μιας ασυνείδητης διαδικασίας. Μετέφερε στον κόσμο πως αυτό που οι Αλχημιστές ονόμαζαν “Μεγάλο Έργο” δεν είχε ούτε μία σχέση με κάποια υλική διαδικασία αλλά με τη μετουσίωση του ανθρώπου μέσω αλχημικών εσωτερικών διαδικασιών που προκαλούν αλλαγές στον ασυνείδητο εαυτό.

Όταν κατανόησε την γνώση που είχε στα χέρια του και την αποσυμβόλισε σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες και των ασθενών του, δημιούργησε μια νέα ψυχαναλυτική μορφή πρακτικής. Την ονόμασε “Ενεργητική Φαντασία” και είναι ο γνωστός σε όλους μας όρος “Ενεργητικός Οραματισμός” που χρησιμοποιεί η Δύση μέχρι τις μέρες μας.

Ο Θάνατος ενός σύγχρονου Διδασκάλου

Σε ηλικία 70 χρονών ο Καρλ Γιούνγκ είχε πλέον χάσει κάθε ικανότητα γραψίματος και διδασκαλίας, ωστόσο η δίψα του για μάθηση δεν σταμάτησε ούτε τότε. Η σχολή που είχε ιδρύσει από τον κόσμο που συγκέντρωσε στα χρόνια των αναζητήσεων του είχε ραγδαία εξέλιξη και είχε απλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Έζησε μια ενάρετη όπως λένε ζωή και παρόλο που ξεκίνησε ως ένα περίεργο αντικοινωνικό παιδί κατέληξε ένας λαμπρός και αγαπητός στους περισσότερους τουλάχιστον επιστήμονας. Το 1955 έχασε τη σύζυγο του κάτι το οποίο του κλόνισε πολύ την ψυχολογία. Κλείστηκε στον εαυτό του και να ασχοληθεί με τη ζωγραφική και τις πέτρες. Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1961 έπειτα από ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Στον τάφο του πάνω χαράχτηκε ένα ρητό που κοσμούσε το σπίτι του “Επικαλούμενος ή μη, ο Θεός θα είναι παρών”.

[button link=»http://www.strangepath.online/?p=2746″ type=»small» color=»red» newwindow=»yes»] «Δεύτερο μέρος: Το κόκκινο βιβλίο του C.G.Jung» [/button]

You may be interested

Παραψυχολογία
4 shares0 views
Παραψυχολογία
4 shares0 views

Τα ημερολόγια του Άγγελου Τανάγρα από το Νίκο Κουμαρτζή και τις εκδόσεις Δαιδάλεος

Σωτήρης Μπαρσάκης - Ιούν 16, 2017

Μια νέα αξιόλογη εκδοτική προσπάθεια έφτασε πρόσφατα στο τέλος της. Η έκδοση των ημερολογίων του Άγγελου Τανάγρα είναι γεγονός. Ο…

Ghost Hunting, Συνετεύξεις
191 shares0 views
Ghost Hunting, Συνετεύξεις
191 shares0 views

Θανάσης Αυγίκος

Σωτήρης Μπαρσάκης - Δεκ 10, 2016

Αγαπητέ Θάναση πρώτα απόλα περιέγραψέ μας τις είναι το haunted tube και για πιο σκοπό ξεκίνησε. Το Haunted Tube ουσιαστικά…

Ghost Hunting, Παράξενα Νέα
15 shares0 views
Ghost Hunting, Παράξενα Νέα
15 shares0 views

Το τηλεοπτικό spot του Haunted Tube για τον δεύτερο κύκλο κυκλοφόρησε

Σωτήρης Μπαρσάκης - Δεκ 09, 2016

Το Crew του Haunted Tube επιστρέφει με την πρεμιέρα της δεύτερης σεζόν σε περίπου δύο εβδομάδες. Φέτος, ο Θανάσης, ο…

Leave a Comment

Your email address will not be published.