Header Ad

Έργα και ημέρες του Carl Gustav Jung: «Το κόκκινο βιβλίο του C.G.Jung»

Σωτήρης Μπαρσάκης Δεκ 08, 2012

Έργα και ημέρες του Carl Gustav Jung: «Το κόκκινο βιβλίο του C.G.Jung-το άγιο δισκοπότηρο του ασυνείδητου» 

Αυτή είναι η ιστορία σχετικά με ένα βιβλίο των τελευταίων εκατό χρόνων, δεμένο με κόκκινο δέρμα που πέρασε το τελευταίο τέταρτο του αιώνα κρυμμένο μακριά σε κάποιο θησαυροφυλάκιο μιας ελβετικής τράπεζας. Το βιβλίο είναι ογκώδες και βαρύ, στο εξώφυλλο του είναι χαραγμένος με χρυσά γράμματα ο τίτλος “Liber Novus” που στα λατινικά σημαίνει «Νέο Βιβλίο» ή «Νέα Βίβλος». Οι σελίδες του είναι φτιαγμένες από παχιά κρεμ περγαμηνή και γεμάτη με ζωγραφιές απο απόκοσμα πλάσματα και χειρόγραφους διαλόγους μεταξύ Θεών και Διαβόλων σε τέτοιο σημείο που αν δεν ξέραμε το πόσο πρόσφατο είναι θα μπερδευόμασταν και θα το νομίσαμε σαν ένα χαμένο μεσαιωνικό γρημόριο.

Ανάμεσα όμως στην βαριά κάλυψη του βιβλίου ξεδιπλώνεται μια πολύ σύγχρονη ιστορία. Που πάει κάπως έτσι: Ο Άνθρωπος ολισθαίνει στη μέση ζωή και χάνει την ψυχή του. Ο Άνθρωπος πηγαίνει να ψάξει την ψυχή του. -Μετά από πολλές διδακτικές κακουχίες και περιπέτιες που λαμβάνουν χώρα εξ’ολοκλήρου μέσα στο κεφάλι του-την βρίσκει ξανά.
Κάποιοι θεωρούν οτι κανείς δεν πρέπει να διαβάσει το βιβλίο, και κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι όλοι πρέπει να το διαβάσουν. Η αλήθεια είναι οτι κανείς δεν ξέρει πραγματικά.
Οι ερωτήσεις που έχουν ειπωθεί περισσότερο για το βιβλίο είναι οι εξής: Τι είναι; Τι σημαίνει; Είναι αποτέλεσμα εικασίας; Επειδή ξεκίνησε το 1914 απο μια πολύ μικρή πόλη στην Ελβετία και φαίνεται ότι μόνο (επίσημα) λίγοι άνθρωποι ανέλαβαν να το διαβάσουν ή έστω να αφιερώσουν μια βαθιά ανάγνωση σε αυτό.
Γιατί πρέπει όμως να μας απασχολήσει ένα τέτοιο βιβλίο που ο συγγραφέας του ο Carl Gustav Jung (Ελβετός ψυχίατρος 26 Ιουλίου 1875-6 Ιουνίου 1961) το άφησε στην αφάνεια;
Ακόμα και οι βιογράφοι του διαφωνούν συγκερκιμένα ο Anthony Storr αναφέρει οτι αντανακλώντας στην κρίση του Γιούνγκ φαίνεται να απειλείται απο μια ψύχωση εκείνον τον καιρό, κατέληξε οτι αυτή η περίοδος ζωής του αντιπροσωπέυει ένα ψυχωτικό επεισόδιο. Ο ίδιος ο Γιούνγκ αναφέρεται σε αυτό σαν ένα είδος πειράματος, μια εθελούσια αντιπαράθεση με το ασυνείδητο. Η βιογράφος του Barbara Hannah, που βρισκόταν κοντά στον Γιουνγκ τα τελευταία του χρόνια, συγκρίνει τις εμπερίες του με την αντιπαράθεση του Μενέλαου με τον Πρωτέα στην Οδύσεια του Ομήρου.

[learn_more caption=»Για όποιον ενδιαφέρετε: …Ο Μύθος του Πρωτέα»] Στην Οδύσσεια ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Πρωτέας κατοικούσε στο νησάκι Φάρος στις μεσογειακές ακτές της Αιγύπτου, στις εκβολές του Νείλου. Όταν ο Μενέλαος επέστρεφε από την Τροία, έχοντας μαζί του την Ωραία Ελένη, οι δυνατοί άνεμοι του Αιγαίου τους έφεραν στην Αίγυπτο. Εκεί ο Μενέλαος συνάντησε τυχαία τη σοφή και πρόθυμη κόρη του Πρωτέα, την Ειδοθέα, που του έδωσε οδηγίες για το πώς θα μπορούσε να αποσπάσει από τον πατέρα της χρήσιμες πληροφορίες για το ταξίδι της επιστροφής.

Η Ειδοθέα του αποκάλυψε ακόμη ότι ο πατέρας της θα μπορούσε να του πει τι έχει συμβεί στο σπίτι του, ευχάριστο ή δυσάρεστο, όσο αυτός ήταν μακριά. Ο Μενέλαος στη συνέχεια εφάρμοσε το εξής τέχνασμα, ακολουθώντας τις συμβουλές της: ο ίδιος και άλλοι τρεις σύντροφοί του ντύθηκαν με φρεσκογδαρμένα δέρματα φώκιας και ξάπλωσαν ανάμεσα στις φώκιες του Πρωτέα το καταμεσήμερο. Αυτή ήταν η ώρα που, όπως όλα τα δαιμονικά της θάλασσας, ο «γέροντας» έβγαινε από το νερό. Συνήθιζε να ξαπλώνει κάτω από μια φαρδιά σπηλιά, ανάμεσα στο κοπάδι του, που κοιμόταν αναδίνοντας τη μυρωδιά του αλμυρού βυθού και της αβύσσου.

Όταν ο Πρωτέας βγήκε από το πέλαγος, μέτρησε τις φώκιες του, αλλά δεν υποψιάστηκε την παγίδα και χώθηκε ανάμεσά τους. Μόλις αποκοιμήθηκε, ο Μενέλαος τον άρπαξε μαζί με τους συντρόφους του και τον κράτησαν σφιχτά. Ο Πρωτέας προσπαθούσε να τους ξεφύγει και μεταμορφώθηκε σε λιοντάρι, σε δράκο, σε τίγρη, σε κάπρο, έπειτα σε δέντρο ακόμη και σε νερό. Εκείνοι, όμως, δεν πτοήθηκαν και δε σταμάτησαν να παλεύουν μαζί του, παρά μόνο αφού άρχισε να παίρνει πάλι τη μορφή που είχε πριν αποκοιμηθεί.

Τότε ο Πρωτέας εξαντλημένος, απάντησε στις ερωτήσεις του Μενέλαου, που έτσι έμαθε πως, για να του φανερώσουν οι θεοί το δρόμο της επιστροφής, έπρεπε να ανεβεί τον Νείλο και να τους προσφέρει εκατόμβη, δηλαδή θυσία εκατό βοδιών. Επίσης, ότι δεν του ήταν γραφτό να πεθάνει, γιατί ο Δίας τον θεωρούσε γαμπρό του, λόγω της Ελένης, και θα του φερόταν πολύ ευνοϊκά· θα τον οδηγήσει μετά θάνατο στα Ηλύσια πεδία. Τέλος, ο Πρωτέας τον πληροφόρησε και για την τύχη του αδερφού του, του Αγαμέμνονα, που είχε δολοφονηθεί, καθώς και για τους συμπολεμιστές του στην Τροία, τον Οδυσσέα και τον Αίαντα το Λοκρό……

Πηγή Wikipedia.com][/learn_more]

Συγκεκριμένα η βιογράφος αναφέρει «Ο Γιουνγκ το έκανε κανόνα να μην αφήνει ποτέ μια μορφή ή μορφές που συναντούσε να φύγουν μέχρι να του πουν γιατί εμφανίστηκαν σε αυτόν». Τα παρά πάνω εμφανίζουν καθαρά την επιρροή που άσκησαν τα μεσαιωνικά γρημόρια στον Ελβετό ψυχίατρο, καθώς και εκεί συναντάμε τον μάγο που εξαναγκάζει τα πνεύματα να του απαντήσουν σε μια τέτοια ερώτηση. Το ακόμα πιο σημαντικό γεγονός όμως είναι ότι ο Γιουνγκ μέσα από αυτό το πείραμα του αναβάθμισε αυτή τη μορφή επικλήτικής μαγείας δίνοντας μας να καταλάβουμε ότι όλες αυτές οι διεργασίες λαμβάνουν χώρα στο ασυνείδητο, συνδέονται με ψυχολογικές διεργασίες αποβάλλοντας την δεισιδαιμονία και αποκαθιστώντας τη σημασία των αρχαίων τεχνικών.

Τελικά κατέληξε σε ένα μεγάλο συμπέρασμα δεν “υπάρχουν” με την συνήθη έννοια Οντότητες με φωτιές και φτερά που πετούν δεξιά και αριστερά ούτε κόσμοι φτιαγμένοι έξω απο εμάς, όλα αυτά είναι ασυνείδητες εικόνες που κάθε λεπτομέρεια τους είναι συμβολική για να επικοινωνίσει κάτι στον μάγο γι’αυτό κάθε τέτοια εμπειρία είναι διαφορετική γιατί κάθε άνθρωπος έχει δομήσει με διαφορετικά σύμβολα τον νου του, ωστοσο κάποια είναι κοινά γι’αυτό και πολλές φορές υπάρχει μια ομαδική κοινή εμπειρία.

Τα κοινά συνήθως προέρχονται από τον κοινό πολιτισμό, τη γλώσσα, την οικογένεια ακόμα και την κοινή ομάδα που συμμετέχουμε. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν το συλλογικό ασυνείδητο. Η εργασία του μυημένου εξάλλου είναι η αναγνώριση  η αντικειμενικοποίηση, η τιθάσσευση και η ανάδειξη των ασυνείδητων ωφέλιμων ή βλαβερών πτυχών της προσωπικότητας του, ώστε να ζήσει αρμονικά και ευτυχισμένα μεταδίδοντας το και αναβαθμίζοντας τον ίδιο και την κοινωνία που ζει και υπάρχει ως οντότητα.

Φυσικά αυτή διατύπωση όσο και αν σας γειώνει τις πεποιθήσεις σας δεν κάνει λιγότερο ρομαντική ή λειτουργική την απόκρυφη γνώση ίσα-ίσα που της προσδίδει επακριβώς την τεράστια σημασία της ως ένα σπουδαίο εργαλείο ή όπλο η επιλογή φυσικά επαφίεται στο χρήστη.

Το πείραμα του Jung
Ο Γιουνγκ ξεκίνησε τη συγγραφή του βιβλίου το 1913, πρώτα σε μικρά μαύρα ημερολόγια, κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου «δημιουργικής νόσου» ή αντιπαράθεσης με το ασυνείδητο, το οποίο όπως έλεγε περιέχει το πιο προσωπικό υλικό. Κατά τη διάρκεια δεκαέξι χρόνων δούλεψε το βιβλίο διατυπώνοντας τις θεωρίες των αρχετύπων, του συλλογικού ασυνείδητου, και της πρωταρχικής εξατομίκευσης.

Το κόκκινο βιβλίο είναι ένα προϊόν μιας τεχνικής ανεπτυγμένης από τον Γιουνγκ που ονομάστηκε ενεργητικός οραματισμός. Όπως ο Γιουνγκ περιγράφει, τον επισκέφτηκαν δύο μορφές, ένας ηλικιωμένος άνδρας και μια νεαρή γυναίκα, που ταυτοποιήθηκαν σαν Elijah και Salome και συνοδεύονταν από ένα μακρί μαύρο φίδι. Με τον καιρό, η μορφή που ονομαζόταν Elijah μεταβλήθηκε σε ένα πνεύμα οδηγό που ο Γιουνγκ ονόμαζε ΦΙΛΗΜΩΝ μαλλιστα η λέξη ήταν γραμμένη στα ελληνικά. Η Salome αναγνωρίστηκε από τον Γιουνγκ σαν μορφή της άνιμα. Οι μορφές σύμφωνα με τον Γιουνγκ: «Έκαναν αντιληπτή για εμένα μια κρίσιμη διορατικότητα ότι υπάρχουν πράγματα στην ψυχή που δεν τα παράγω εγώ, αλλά παράγουν τον εαυτό τους και έχουν δική τους ζωή.» Η μορφή του ΦΙΛΗΜΩΝ αντιπροσωπεύει την ανώτερη επίγνωση και επικοινώνησε μέσω της μυθικής απεικόνισης. Οι εικόνες δεν φαίνεται να προέρχονται από την προσωπική εμπειρία του Γιουνγκ ερμηνευόμενες ως προϊόντα του συλλογικού ασυνείδητου.

Μέχρι και το 2001 οι κληρονόμοι του Γιουνγκ αρνούνταν να επιτρέψουν την έκδοση του βιβλίου και δεν επέτρεπαν την πρόσβαση σε μελετητές. Μέχρι τον Οκτώβρη του 2009, μόνο 24 άνθρωποι το είχαν δει. Ο ιστορικός Sonu Shamdasani, ένας υπάλληλος των κληρονόμων του Γιουνγκ, οι σύμβουλοι τους που διαχειρίζονταν το ανέκδοτο υλικό του γιουνγκ και ο Stephen Martin ένας αναλυτής του Γιουνγκ, δημιούργησαν τον Ίδρυμα Φιλήμων με σκοπό να διευκολυνθεί η δημοσίευση των έργων του Jung.

Ο Ulrich Hoerni, εγγονός του Γιουνγκ και διαχειριστής των αρχείων του Γιουνγκ, αποφάσισε την δημοσίευση του μετά από 3 χρόνια χάρις την πειθώ του Ιστορικού Shamdasani. Η W.W. Norton & Company ετοίμαζε μια έκδοση του κόκκινου βιβλίου στην αρχική γερμανική γλώσσα με αγγλική μετάφραση περιέχοντας και εκτενείς υποσημειώσεις.
Τελικά στις 7 Οκτωβρίου του 2009 έσπασε ολοσχερώς η παράδοση της “Μυστικότητας” του περιεχομένου του Κόκκινου Βιβλίου και προς μεγάλη ευχαρίστηση του επιστημονικού κόσμου αλλά και του απλού κοινού εκδόθηκε.

[button link=»http://www.strangepath.online/?p=2739″ type=»small» color=»red» newwindow=»yes»] «Πρώτο μέρος: Η βιογραφία» [/button]

You may be interested

Παραψυχολογία
4 shares0 views
Παραψυχολογία
4 shares0 views

Τα ημερολόγια του Άγγελου Τανάγρα από το Νίκο Κουμαρτζή και τις εκδόσεις Δαιδάλεος

Σωτήρης Μπαρσάκης - Ιούν 16, 2017

Μια νέα αξιόλογη εκδοτική προσπάθεια έφτασε πρόσφατα στο τέλος της. Η έκδοση των ημερολογίων του Άγγελου Τανάγρα είναι γεγονός. Ο…

Ghost Hunting, Συνετεύξεις
191 shares0 views
Ghost Hunting, Συνετεύξεις
191 shares0 views

Θανάσης Αυγίκος

Σωτήρης Μπαρσάκης - Δεκ 10, 2016

Αγαπητέ Θάναση πρώτα απόλα περιέγραψέ μας τις είναι το haunted tube και για πιο σκοπό ξεκίνησε. Το Haunted Tube ουσιαστικά…

Ghost Hunting, Παράξενα Νέα
15 shares0 views
Ghost Hunting, Παράξενα Νέα
15 shares0 views

Το τηλεοπτικό spot του Haunted Tube για τον δεύτερο κύκλο κυκλοφόρησε

Σωτήρης Μπαρσάκης - Δεκ 09, 2016

Το Crew του Haunted Tube επιστρέφει με την πρεμιέρα της δεύτερης σεζόν σε περίπου δύο εβδομάδες. Φέτος, ο Θανάσης, ο…

Leave a Comment

Your email address will not be published.